Ik moest er vanmorgen aan denken toen ik over de Hekweg in Borculo reed richting eindbestemming Haaksbergen. Verrek ja, dat is ook zo Hekweg, Hek weg. Na een periode als voorzitter van de meest rumoerige club in het Nederlands betaalde voetbal vertrekt hij niet door de voordeur, niet door de achterdeur, maar voor mijn gevoel door de zijdeur. Sommige deuren die voor anderen gesloten blijven gaan nu eenmaal voor sommigen open. Daar kan ik niet omheen. Net zomin als om de voorzitter zelf trouwens.
Dan even iets anders. Je kunt de krant niet lezen, sociale media niet openen, de radio niet luisteren en de tv niet kijken of het gaat over oorlog. Oorlog vóór en oorlog na. De oorlogspolonaise met dirigent Rutte voorop probeert ons wijs te maken dat een defensiebudget van 5% als noodzakelijk mag worden verondersteld. Met dat gegeven in het achterhoofd moet het kader van de Graafschap hebben gedacht: ‘Dat kunnen wij ook.’
Nu is 5% meer voor de verdediging op de Vijverberg nog aan de karige kant. Met een paar procenten meer aandacht voor de laatste linie waren ze vorig seizoen gepromoveerd.
Daarop voortbordurend kwamen ze uit bij een beoogd nieuwe voorzitter, namelijk de oud-bevelhebber uit het Nederlandse leger Mart de Kruif, een Nederlandse voormalig militair met de rang van luitenant-generaal in de Koninklijke Landmacht. Van 25 oktober 2011 tot en met 24 maart 2016 was hij commandant Landstrijdkrachten.
Ze gooien het over een andere boeg en stellen een man met gezag aan die weet en kennis heeft van oorlog in de zestien. Hij is onderscheiden met het Ereteken Voor Verdienste, zie daar een mooie om zich te gaan bemoeien met het reilen en zeilen bij Achterhoeks Trots.
Jazeker: Achterhoek, dat past toch perfect in het rijtje Breda, Havelte, Afghanistan, Drempt. Een nieuwe uitdaging om de neuzen dezelfde kant op te krijgen. We kennen Rinus Michels als De Generaal, Dick Advocaat als de kleine generaal en nu Mart de Kruif als Achterhoekse Generaal.
In deze roerige tijden een uitstekende keuze van de club en dat brengt nieuwe hoop in het hart van menig Graafschap supporter, ook daar kun je niet omheen. Er zijn wel eens ongelukkiger keuzes gemaakt, nietwaar?
Naast de hoop wil de club de toeschouwers ook het licht brengen volgend seizoen. Met het pas geïnstalleerde lampencollectief schijnt er een nieuw licht over de Vijverberg. Of dat licht nieuw of oud is, lijkt vele liefhebbers van een echtheidscertificaat niet uit te maken. Ook zo benieuwd of er nieuw spelersmateriaal gaat stralen op het veld? Met wél een D’ran mentaliteit en spelers die dat snappen?
Ik wil eindigen met woorden van Mart de Kruif, door hem gebruikt in een interview met hem: ‘Je moet durven staan voor wat je doet. Stel jezelf opnieuw de vraag of je ervoor durft te vechten, ondanks dat je geen succes hebt.’
Kortom, niet nöhlen, moar D’ran. En zo is het.
Goedgoan,
Fritz